29 Ağustos 2012 Çarşamba

Fazla Rahat!

    Çoğu şeyi unutup yeni bir döneme başlamayı planlıyorken herşey daha da berbatlaşarak benimle alay ediyor.
İnsanları ne kadar çok tanırsan o kadar çok soğuyorsun . Bu diğer insanlara karşı daima tedbirli davranmak gibi bir huy edinmene de yol açıyor.Ve bu berbat bir şey! " Şöyle söylesem başkasına söyler mi ? Söylerse ne kadar ŞİŞİRİP söyler? Ne şekilde söylesem yanlış anlamaz ?  "  uzar gidier . Çünkü ağızımızdan çıkan tek bir lafa bakıp  nasıl başkasına kötüleyip küçük düşmeni sağlar onu düşünür olmuşlar! Bunu yapınca ellerine ne geçiyor ? Güven sarsıyor. Güvenini kazanmış birinin bir yerlerden patlak vererek ve hatta göz göre göre güvenini sarsması hiç de normal değil .Bir insanın güvenini kazadıktan sonra o güveni kaybetme lüksü de nereden geliyor?  - Umurlarında bile değil -
Hiç beklemediğin kişiler hiç beklemediğin şeyler yapmaya başladığında " nasıl bu kadar umursamaz ve aptal olabiliyor ? Nasıl bu kadar İĞRENÇ bir insan olmayı başarıyor ? " Bu tarz soruları kendime sorduğumda içinden çıkamıyorum. Yapılanlar öyle anlamsız ki. Onlara sorsak herşey normal! Normal olan onlar mı yoksa ben mi abartıyorum ?. Tek hatam fazla düşünmek. Belki fazla değer vermek ?
Soru işaretlerle bir hayatı yaşamaktansa bencil olmak ?  Bu hepsinden zor.
Benim için.